​૨૭ માર્ચની તારીખ ભારતીય સિનેમાના ઈતિહાસમાં એક વિશિષ્ટ સ્થાન ધરાવે છે. વર્ષ ૧૯૬૪માં આ જ દિવસે રજૂ થયેલી ફિલ્મ ‘લીડર’ (Leader) માત્ર એક ફિલ્મ નહોતી, પણ એ સમયના સમાજ, રાજનીતિ અને કલાનો સંગમ હતી. એક શિક્ષક તરીકે જ્યારે હું આ ફિલ્મને જોઉં છું ત્યારે મને તેમાં રાષ્ટ્રપ્રેમ અને નૈતિકતાના પાઠ દેખાય છે, એક કવિ તરીકે મને તેની ગીત-રચનામાં આત્માનો અવાજ સંભળાય છે અને એક સાહિત્યકાર તરીકે મને તેમાં પાત્રોનું ઊંડાણ આકર્ષે છે.

​૧૯૬૦નો દાયકો અને ફિલ્મની પૃષ્ઠભૂમિ
​૧૯૬૦નો દાયકો એ ભારતીય હિન્દી ફિલ્મોનો ‘સુવર્ણ યુગ’ ગણાય છે. આ એ સમય હતો જ્યારે દેશ આઝાદીના થોડા વર્ષો પછી પોતાના પગ પર ઊભો થવાનો પ્રયત્ન કરી રહ્યો હતો. ભ્રષ્ટાચાર, રાજકીય અસ્થિરતા અને યુવા પેઢીની આકાંક્ષાઓ ફિલ્મોના કેન્દ્રમાં હતી. રામ મુખર્જી દ્વારા નિર્દેશિત ‘લીડર’ ફિલ્મ આ તમામ પાસાઓને સચોટ રીતે રજૂ કરે છે. ૨૭ માર્ચ, ૧૯૬૪ના રોજ જ્યારે આ ફિલ્મ પડદા પર આવી, ત્યારે તેણે ભારતીય પ્રેક્ષકોને એક નવો ‘હીરો’ આપ્યો—જે માત્ર લડતો નથી, પણ વિચારે પણ છે.
​કલાકારોનું શાનદાર પ્રદાન: દિલીપ કુમાર અને વહીદા રહેમાન
​આ ફિલ્મની સૌથી મોટી તાકાત તેના મુખ્ય કલાકારો હતા.
​દિલીપ કુમાર: ‘ટ્રેજેડી કિંગ’ તરીકે જાણીતા દિલીપ કુમારે આ ફિલ્મમાં ‘વિજય ખન્ના’ નામના પત્રકારનું પાત્ર ભજવ્યું હતું. તેમની અભિનય શૈલી એવી હતી કે જેમાં મૌન પણ ઘણું બધું કહી જતું. એક નેતા કેવો હોવો જોઈએ અને એક પત્રકારની શું જવાબદારી છે, તે દિલીપ સાહેબે પોતાની અદાકારીથી સાબિત કરી દીધું.
​વહીદા રહેમાન: તેમની સુંદરતા અને અભિનયની ગરિમાએ ફિલ્મને ચાર ચાંદ લગાવી દીધા હતા. રાજકુમારી રાજશ્રીના પાત્રમાં વહીદાજીએ જે નખરા અને ગંભીરતા બતાવી છે, તે આજે પણ અભિનય શીખતા વિદ્યાર્થીઓ માટે એક પાઠ્યપુસ્તક સમાન છે.
​દિલીપ કુમાર અને વહીદા રહેમાનની કેમિસ્ટ્રી પડદા પર જાદુ પાથરતી હતી. તેમની વચ્ચેના દ્રશ્યોમાં એક પ્રકારની સૌમ્યતા અને આદર જોવા મળતો હતો, જે આજની ફિલ્મોમાં કદાચ ક્યાંક ખોવાઈ ગયો છે.
​સંગીતનો જાદુ: નૌશાદ અને શકીલ બદાયુનીની જોડી
​ફિલ્મ ‘લીડર’ એ તેના સંગીત વગર અધૂરી છે. સંગીતકાર નૌશાદ સાહેબ અને ગીતકાર શકીલ બદાયુનીની જોડીએ આ ફિલ્મમાં એવા ગીતો આપ્યા છે જે આજે ૬૦ વર્ષ પછી પણ એટલા જ લોકપ્રિય છે.
​૧. “અપની આઝાદી કો હમ હરગિઝ મિટા સકતે નહીં”: આ ગીત માત્ર ફિલ્મી ગીત નથી, પણ ભારતનું એક અઘોષિત દેશભક્તિ ગીત બની ગયું છે. મહમ્મદ રફી સાહેબના અવાજમાં આ ગીત સાંભળતા જ રૂંવાડા ઉભા થઈ જાય છે.
૨. “તેરે હુસ્ન કી ક્યા તારીફ કરું”: રોમેન્ટિક ગીતોમાં આ ગીત આજે પણ ટોચ પર છે. શકીલ બદાયુનીના શબ્દો અને નૌશાદની ધૂન હૃદયને સ્પર્શી જાય છે.
૩. “મુઝે દુનિયાવાલો શરાબી ના સમઝો”: આ ગીતમાં દિલીપ કુમારે જે રીતે અભિનય કર્યો છે, તે અભિનયની એક ઊંચાઈ છે.
​(નોંધ: વાચક મિત્રો, ‘તેરે મેરે સપને અબ એક રંગ હૈ’ ગીત ફિલ્મ ‘ગાઈડ’નું છે, પરંતુ ‘લીડર’ના ગીતો પણ તેટલા જ કાલજયી રહ્યા છે.)
​રાજકીય ડ્રામા અને સામાજિક સંદેશ
​’લીડર’ ફિલ્મમાં તે સમયના રાજકીય ભ્રષ્ટાચાર અને લોકશાહીના મૂલ્યોની વાત કરવામાં આવી છે. ફિલ્મમાં પત્રકાર વિજય ખન્ના જે રીતે સત્તા સામે અવાજ ઉઠાવે છે, તે દરેક નાગરિક માટે પ્રેરણારૂપ છે. એક શિક્ષક તરીકે હું હંમેશાં માનું છું કે શિક્ષણનો હેતુ માત્ર ડિગ્રી મેળવવાનો નથી, પણ અન્યાય સામે અવાજ ઉઠાવવાનો પણ છે. આ ફિલ્મ એ જ સંદેશ આપે છે.
​ફિલ્મમાં કોમેડીના અંશો પણ છે, જે તેને બોરિંગ થવા દેતા નથી. દિલીપ કુમારની કોમિક ટાઈમિંગ પણ આ ફિલ્મમાં જોવા જેવી છે. ગંભીર પાત્રો ભજવવાની સાથે સાથે તેઓ હળવી ક્ષણોમાં પણ એટલા જ સ્વાભાવિક લાગે છે.
​વિશેષતા અને વારસો
​આ ફિલ્મની ખાસિયત એ હતી કે તેણે રાજકારણને માત્ર કાળા-ધોળા (Black and White) ચશ્માથી નથી જોયું, પણ તેની અંદર રહેલી જટિલતાઓને પણ સમજાવી છે. ફિલ્મના ડાયલોગ્સ આજે પણ એટલા જ પ્રાસંગિક લાગે છે.
​૨૭ માર્ચ, ૧૯૬૪ના રોજ જ્યારે લોકો સિનેમા હોલમાંથી બહાર નીકળ્યા હશે, ત્યારે તેમના મનમાં માત્ર એન્ટરટેઈનમેન્ટ નહીં, પણ દેશ માટે કંઈક કરવાની તમન્ના પણ જાગી હશે. આ જ એક સફળ ફિલ્મની નિશાની છે.
​નિષ્કર્ષ: ક્લાસિક ફિલ્મોનું મહત્વ
​જૂની ફિલ્મો એ આપણો સાંસ્કૃતિક વારસો છે. ‘લીડર’ જેવી ફિલ્મો આપણને યાદ અપાવે છે કે સિનેમા એ માત્ર નૃત્ય અને ગીત નથી, પણ સમાજનું પ્રતિબિંબ છે. દિલીપ કુમારનો એ લુપ્ત થતો જતો અભિનય, નૌશાદનું પવિત્ર સંગીત અને શકીલ બદાયુનીના ઊંડા શબ્દો—આ બધું મળીને ‘લીડર’ને એક માસ્ટરપીસ બનાવે છે.
​આજે જ્યારે આપણે આ ફિલ્મને યાદ કરીએ છીએ, ત્યારે આપણને સમજાય છે કે સાચો ‘લીડર’ એ છે જે લોકોના હૃદયમાં સ્થાન બનાવે અને મૂલ્યો સાથે કદી બાંધછોડ ન કરે. ૨૭ માર્ચની આ તારીખ સિનેમાપ્રેમીઓ માટે હંમેશાં ‘લીડર’ની યાદો તાજી કરતી રહેશે.
​લેખક અશ્વિન ગોહિલ