જો કોઈ પગમાં બેસીને રડશે તો પણ તમે હસશો, પણ ભરોસો નહીં કરો.
જ્યારે ઠોકર આપણને સમજદાર બનાવે છે
કહેવાય છે કે પુસ્તકો જે નથી શીખવી શકતા, તે જીવનના અનુભવો અને અમુક ખાસ વ્યક્તિઓ શીખવી જાય છે .
અનુભવ એ સૌથી મોટો શિક્ષક છે જીવનમાં દરેક વ્યક્તિ ક્યારેક ને ક્યારેક ભાવનાત્મક રીતે છેતરાય છે. જ્યારે આપણે કોઈના પર આંધળો વિશ્વાસ કરીએ છીએ અને તે વ્યક્તિ આપણને અધવચ્ચે છોડી દે છે અથવા દગો આપે છે, ત્યારે તે સમય ખૂબ જ પીડાદાયક હોય છે. પરંતુ, આ પીડા જ આપણને ‘સમજદારી’ તરફ દોરી જાય છે. તે આપણને શીખવે છે કે દુનિયામાં દરેક વ્યક્તિ જેવો દેખાય છે તેવો હોતો નથી.
ભાવનાત્મક મક્કમતા (Emotional Resilience)
જ્યારે કોઈ વ્યક્તિ એકવાર ખરાબ રીતે તૂટી જાય, ત્યારે તેની ભાવનાત્મક સહનશક્તિ વધી જાય છે. “કોઈ પગમાં પડીને રડશે તો પણ તમે હસશો,” તેનો અર્થ એ નથી કે વ્યક્તિ ક્રૂર બની જાય છે. તેનો અર્થ એ છે કે હવે તે વ્યક્તિ દેખાડા અને સત્ય વચ્ચેનો તફાવત સમજી ગઈ છે. તેને ખબર છે કે આંસુ હંમેશા સાચા નથી હોતા અને દરેક માફી પાછળ પસ્તાવો નથી હોતો.
ભરોસો એ કાચ જેવો છે, એકવાર તૂટી જાય પછી તેને ગમે તેટલો સાંધો, તેમાં તિરાડ દેખાય જ છે. એક વ્યક્તિ દ્વારા મળેલો દગો આપણને એટલા સાવધ કરી દે છે કે આપણે ફરીથી કોઈ પણ વ્યક્તિને આપણા જીવનમાં સરળતાથી પ્રવેશવા દેતા નથી. આ ‘અવિશ્વાસ’ નથી, પણ ‘આત્મરક્ષણ’ છે.આવી સમજદારી આવ્યા પછી વ્યક્તિ
વાતો કરતા કર્મો (Actions) પર વધુ ધ્યાન આપે છે.
ભાવનાઓમાં વહી જવાને બદલે તર્ક (Logic) થી વિચારે છે.
પોતાની માનસિક શાંતિનેપ્રાધાન્ય આપે છે.
જીવનમાં આવતી આવી મુશ્કેલ વ્યક્તિઓ વાસ્તવમાં આપણને મજબૂત બનાવવા આવે છે. ભલે તે અનુભવ કડવો હોય, પણ તે આપણને દુનિયાના અસલી ચહેરા ઓળખતા શીખવે છે. સાચી સમજદારી એ જ છે કે તમે બીજા પર ભરોસો કરતા પહેલા પોતાની જાત પર વિશ્વાસ રાખતા શીખો.
“ખરાબ અનુભવ એ એક કડવી દવા જેવો છે, જે ભલે સ્વાદમાં ખરાબ હોય, પણ જીવનભરની માંદગી (મૂર્ખામી) મટાડી દે છે.”
Reporter : દર્શના પટેલ (નેશનલ મેડાલિસ્ટ)
